Zorg voor de Schepping
Wanneer studenten aankomen voor het zes maanden durende REACH-trainingsprogramma van OM in Taiwan, bereiden ze zich voor om Gods hart voor de missie te begrijpen, genieten ze van klassikale training en praktische outreach. Wat ze waarschijnlijk niet verwachten, is hoe ze voor kippen en groentetuinen moeten zorgen. En vooral voor degenen die in grote steden zijn opgegroeid, krijgen wellicht een eyeopener waar het voedsel dat zij eten echt vandaan komt.
Hoewel deze inspanning de wereld misschien niet verandert, raakt het een gemeenschap van jonge OM-werkers die deze ideeën mogelijk wel eens zullen vermenigvuldigen tot iets veel groters.
Hardus en Mart van het REACH-team hechten veel waarde aan duurzaamheid en zorg voor Gods schepping. Beiden brengen ervaring mee in landbouw en voedselproductie en ze waren enthousiast om deze principes die ze in REACH in Zuid-Afrika hadden geleerd, te integreren in het REACH-programma in Taiwan. Wat begon als een gedeelde visie, werd al snel een geleefde realiteit door kleine, bewuste stappen te zetten.
Beiden hadden ervaring met Farming God's Way – een bron die technologie combineert met Bijbelse principes en managementtechnieken en landbouwgemeenschappen toerust om uit armoede te komen met wat God in hun handen heeft gelegd. Toen een nabijgelegen fabriek een stuk grond naast het REACH-centrum schonk, zette het team hun ervaring met de Farming God's Way in praktijk. Ze begonnen groenten te verbouwen en maakten een kippenhok met afgedankte materialen uit de fabriek.
Na het kopen van kippen kregen ze al snel een onverwachte uitdaging toen ratten hun eerste kudde vernietigden. In plaats van op te geven, paste het team zich aan en leerde hoe ze het hok ratbestendig konden maken. En begonnen opnieuw.
Deze ervaring bevestigde een belangrijke les: duurzaamheid vereist geduld, nederigheid en de bereidheid om van fouten te leren.

Tegenwoordig leveren de kippen hun eieren aan het team en het personeel, terwijl sommige eieren lokaal worden verkocht om het centrum te financieren. Het team verbouwt ook biologisch fruit en groenten, waarbij ze zorgvuldig leren wat goed gedijt in het klimaat van Taiwan. Paprika's, tomaten, lente-uitjes, knoflook, courgette, kruiden en aardbeien groeien er goed. Wanneer de oogsten de directe behoefte overschrijden, bewaart het team het overschot door groenten te pekelen, sauzen te maken en kruiden te drogen in de zon.
Deze producten worden gebruikt in maaltijden in het centrum en lokaal verkocht, wat het werk financieel ondersteunt en tegelijk afval vermindert.
Zorg voor het land staat centraal in deze benadering. Gras dat van het terrein wordt gezaagd, wordt hergebruikt als mulch en dierenbodembelaging. Chemische inputs worden tot een minimum beperkt, waarbij het team hun eigen natuurlijke oplossingen voor onkruid en plagen ontwikkelt. Compost wordt ter plaatse gemaakt, waardoor voedingsstoffen teruggebracht worden naar de bodem en een gezonde groei worden ondersteund. Deze kleine, consistente praktijken weerspiegelen een toewijding aan goed beheer van het land in plaats van het exploiteren.
Plannen voor de toekomst
Vooruitkijkend, de REACH-basis heeft een groter stuk grond gekregen dat verdere groei mogelijk maakt. De plannen omvatten het houden van geiten en koeien om melk te leveren om van te drinken en voor het maken van kaas, boter en yoghurt.
Het lokaal produceren van deze basisvoedingsmiddelen zal de kosten verlagen, de duurzaamheid versterken en extra kansen creëren om inkomsten te genereren voor de bediening.
De dagelijkse verzorging van de dieren en tuinen is verweven met het leven in het REACH-centrum. Hoewel het nog geen deel uitmaakt van het formele curriculum, doen deelnemers regelmatig praktische taken – vaak voor het eerst. Ze leren waar voedsel vandaan komt, hoe je land verantwoord kunt onderhouden en hoe je bouwt met gerecyclede materialen, zoals het omzetten van weggegooide pallets in hekken. Deze ervaringen laten deelnemers zien dat zorg voor de Schepping een verschil maakt, zelfs bij kleine projecten en met eenvoudige middelen.
