Voorbij tempelpoorten

Voorbij tempelpoorten

Japan is historisch gezien een boeddhistische natie, waar het nog steeds deel uitmaakt van de cultuur om zich te registreren in de plaatselijke tempel. Het OM-team in Japan helpt kleine kerken te ondersteunen en het Evangelie te brengen naar landelijke gebieden waar niemand er ooit van heeft gehoord. 

In Japan moesten in het begin van de 17e eeuw alle Japanse burgers zich registreren als lid van hun lokale boeddhistische tempel. Kenji, een Japanse medewerker van OM, legt uit: "Het boeddhistische registratiesysteem heet Danka. Dit systeem is nooit verdwenen, hoewel het al bijna 150 jaar niet verplicht is geweest. Het wordt van jou doorgegeven aan jouw kinderen en aan jouw kleinkinderen." 
Families betalen de kosten van begrafenissen of uitvaarten, en in ruil daarvoor voert de tempel voorouderlijke rituelen uit voor de familie. Dit betekent dat als iemand de banden met de tempel wenst te verbreken, hij het welzijn van zijn voorouders in gevaar brengt, evenals de mogelijkheid verliest om in de eigen gemeenschap begraven te worden.

"Je krijgt geen wettelijke straf als je het boeddhisme opgeeft, maar op het platteland van Japan is er een ongeschreven regel dat je het niet mag verlaten. Mensen zijn er sterk mee verbonden en zijn loyaal aan het leven. Dus dit is echt een sterke weerstand tegen het Evangelie," voegt Kenji toe.

OM in Japan heeft twee hoofdthema's. De eerste is gericht op individuen die onder leiding van Japanse gemeenschappen werken om hun bediening te ondersteunen.

"Na het einde van de Tweede Wereldoorlog, tussen 1945 en 1980, kwamen veel Amerikaanse missionarissen naar Japan en stichtten kerken. Maar na zoveel decennia zijn veel van deze gemeenschappen verzwakt, komen er maar een handvol mensen en sommigen hebben helemaal geen leiders meer," meldt Kenji. "Het is onvermijdelijk dat de predikanten zullen opbranden of dat de gemeenten en kerken zullen verdwijnen."

De tweede focus is gericht op mensen en teams in landelijke gebieden die pionieren in kerkstichting en verhalen over Jezus vertellen.

"We hebben meer werknemers nodig voor het uitgestrekte Japan," legt Kenji uit. "OM in Japan heeft een trainingscentrum in een landelijk deel van de provincie Mie. Wanneer nieuwe OM-medewerkers naar Japan komen, ondergaan ze een trainingsperiode van drie maanden, waarbij het leren van talen een groot onderdeel is. In Japan is de taak te groot voor één zendingsorganisatie om alleen te volbrengen. We moeten samenwerken om de bestaande Japanse gemeenschappen te helpen terwijl we de moeilijk bereikbare plekken bereiken waar helemaal geen christelijk getuigenis is."