Uitzonderlijke voortgang van het Evangelie: “Ik ben veranderd”
In een uitgestrekte woestijn doemt een man op naast een kameel met een kostbare lading. Met zijn hand boven zijn ogen, tuurt hij vanonder zijn tulband in de richting van de zon. Nieuws heeft hem bereikt dat er regen is gevallen nabij de Indische Oceaan. Hopelijk vindt hij daar niet alleen gras, maar ook die mensen naar wie hij op zoek is. Glimlachend klopt hij de kameel op zijn nek, wendt zich naar het zuiden en begint te lopen…
Wat als je in een gebied woont waar niemand je het Evangelie kan vertellen? En wat als je dan ook nog eens tot een volk behoort dat überhaupt over het hoofd gezien en achtergesteld wordt? Dan zul je waarschijnlijk nooit te weten komen dat er een God is Die van je houdt en je door Zijn genade redding biedt. Voor nomaden in de Hoorn van Afrika is dit de werkelijkheid. “Zelfs lokale gelovigen weten niet hoe ze hen moeten bereiken”, zegt Aaden*, een leider van het missiewerk in dit gebied.
Wat is er nodig om van een nomade een volgeling van Jezus te maken? “Dat je de kerk op de rug van een kameel zet”, zo gaf een kamelenherder jaren geleden aan. En precies dat besloten gelovigen in de Hoorn van Afrika in samenwerking met Operatie Mobilisatie te gaan doen. Er werden kamelen, Bijbels en boeken aangeschaft en ze gingen op pad. En met succes. Met veel interesse en enthousiasme worden de kamelenbibliotheken door nomaden ontvangen. “Hun reactie op het Evangelie is verbazingwekkend”, aldus Aaden, “zeker gezien de prijs die ze er vaak voor betalen.”
Evangelisten die met kamelen rondtrekken proberen families meermaals te ontmoeten zodat ze hen kunnen onderwijzen en het Goede Nieuws diep kan doordringen op een manier die zij begrijpen en verandering brengt. Zo veranderde ook het leven van Ayaan* voorgoed.
“Ik ben 12 jaar oud en geitenhoedster”, vertelt ze. “Daar heb ik niet voor gekozen, dat ben ik gewoon. Elke dag sta ik voor zonsopgang op. Buiten hoor ik dan zacht de belletjes rinkelen van twee van onze kamelen. De rest van de kudde verblijft verderop. We trekken voortdurend van plek naar plek. ‘We volgen het leven’, zegt mijn vader. ‘Waar gras is, is hoop.’ Het landschap lijkt zich eindeloos uit te strekken, evenals de dagen onder de brandende zon. Soms praat ik tegen mijn geiten, om maar een stem te horen.”
Op een middag veranderde alles. “We zagen een kameel naderen, maar deze was anders. Hij droeg kisten. De twee mensen die ernaast liepen lachten veel en riepen ons dichterbij. Verlegen maar nieuwsgierig ging ik kijken.” De mannen openden de kisten waar boeken in bleken te zitten. “Ik had nog nooit een boek vastgehouden, en ik durfde dat nu met mijn stoffige handen ook niet.” De tekens die Ayaan zag betekende in eerste instantie niets. Maar langzaam werden het klanken en toen woorden.
“Ik kan me nog goed herinneren dat ik voor het eerst mijn naam las. Ik kon niet stoppen met glimlachen. Mijn naam betekent geluk. Ik heb ontzettend veel geluk! De mannen deelden ook verhalen over de God Die ons ziet, zelfs hier in deze woestijn. De God Die van ons houdt, vergeeft en vrede brengt.” Nog vaak denkt Ayaan over deze verhalen na. Wanneer ze met haar dieren loopt, schrijft ze woorden in het zand. ’s Avonds onderwijst ze haar kleine broertje en droomt ze van een toekomst waarin ze heel veel boeken kan lezen en kan delen met anderen.
“Het land is niet veranderd; ik ben veranderd. De kamelenbibliotheek komt regelmatig langs, en we zijn dankbaar…”
Er worden op dit moment nieuwe, lokale evangelisten getraind die weer anderen trainen om eropuit te gaan met een kamelenbibliotheek en mobieltjes op zonnestroom met Bijbelstudiemateriaal. Het team bidt en werkt met de verwachting dat door dit project in de komende negen jaar 250.000 mensen Jezus zullen gaan volgen.
Er zijn wereldwijd nog heel veel projecten als dit nodig om al die mensen zonder toegang tot het Evangelie te bereiken. Doe je mee?