Trouw door generaties: "God heeft daar echt mijn hart aangeraakt"
“Wat me vooral raakte;” vertelt Frank Willem (22), “ik zag geen leeftijdsgenoten. Bijna iedereen vertrekt op zijn achttiende naar de Europese Unie om te werken. Vaak zijn ouders ook naar het buitenland vertrokken en worden kinderen door opa en oma opgevoed. Jonge mensen met zoveel potentie groeien op zonder hoop. Daar wil je gewoon wat aan doen…”
Moldavië is het armste land van Europa. Qua oppervlakte iets groter dan België, en er wonen ongeveer 3 miljoen mensen. Ingeklemd tussen Roemenië en Oekraïne, werpen niet alleen de economische omstandigheden een schaduw over het land, maar ook de huidige geopolitieke spanningen. Frank Willem was 20 toen hij Moldavië voor het eerst met de jeugdgroep vanuit zijn kerk bezocht. “God heeft daar echt mijn hart aangeraakt en laten zien: dit is de plek waar ik je wil hebben en waar je Mij mag dienen.”
Maar de roeping voor zending bleek ouder dan deze. “Mijn moeder deed in de jaren ’90 een Bijbelschool en voelde toen heel sterk een roeping.” Ze wist niet goed hoe ze dat moest aanpakken, en belandde in het onderwijs. Maar altijd bleef het verlangen aanwezig. “Nu dat zending mijn hart heeft gegrepen ziet ze dat als bevestiging dat een roeping doorwerkt. God is trouw door generaties heen.”
Tijdens zijn eerste kennismaking met Moldavië mocht Frank Willem het Evangelie delen met kinderen tijdens allerlei activiteiten, en kreeg hij letterlijk een kijkje achter de voordeur bij mensen. “Het is zo anders dan in Nederland. Zo arm. Huizen zonder verwarming… In die situatie wil je hoop en de liefde van Jezus brengen.” De ervaring liet hem niet meer los. “Ik wilde Jezus volgen maar wist niet hoe, waar en wat, en ook niet wat ik wilde met mijn leven. Moldavië, en het samenwerken met mensen uit allerlei landen en culturen, voelde als thuiskomen.”
Toch koos Frank Willem om eerst zijn opleiding af te maken. “Het is goed om God te volgen en Zijn pad te gaan, maar het is ook goed om dingen af te ronden. En het is belangrijk om een goede basis te hebben. Je kunt niet in je eentje gaan. Een vliegticket kopen kan iedereen, maar om echt langdurig iets op te kunnen bouwen heb je een stevige basis nodig.” Na studie koos hij er dus voor om niet te solliciteren naar een baan, maar meer uren te gaan werken bij zijn bijbaan en zich ondertussen voor te bereiden op zijn vertrek naar Moldavië.
“Zendeling ben je overigens niet pas als je daar bent”, vult Frank Willem aan. “Ook hier kun je gewoon het Evangelie delen. God gebruikt hele normale mensen.” Daarnaast zijn er heel veel praktische zaken die geregeld moeten worden, en dat is ook zending. “Er wordt weleens gezegd: per zendeling heb je tien mensen nodig die die persoon uitzenden, maar ik denk dat dit aantal wel hoger ligt.”
Eerder mocht Frank Willem al ervaren dat barrières wegvallen en God werkt wanneer mensen samen bouwen aan Zijn Koninkrijk. Om de Moldaviërs nog beter te kunnen dienen zal hij zich nu ter plekke eerst richten op het leren van de taal en het verkennen van de verschillende projecten van het team van ongeveer 60 missiewerkers. Het doel van OM in Moldavië is om een kerk te stichten in elk dorp van het land, zodat iedereen toegang heeft tot het Goede Nieuws.
“Mijn hart ligt bij jongeren tussen de 15 en 25, maar ik sta overal voor open. Ik denk dat je met een open blik naar het zendingsveld moet gaan, maar God heeft iedereen wel specifieke talenten gegeven. Ik weet bijvoorbeeld dat ik niet ga dansen daar of iets met kunst zal gaan doen, maar sporten vind ik fantastisch…”