Harrold naar Brazilië: "Het werk in Gods Koninkrijk vulde mijn hart écht"
Na zeven maanden in de sloppenwijken van São Paolo te hebben gewerkt, waar hij een voetbalproject opzette, keert Harrold Noorland (24) nu voor onbepaalde tijd terug naar de favela’s van deze Braziliaanse miljoenenstad. Hij vond er zijn aanstaande vrouw, maar dat was niet de enige bevestiging die hij kreeg dat hij zijn werk daar voort mocht zetten. “Ik heb allerlei dingen gedaan, maar het werk dat ik daar deed, het werk in Gods Koninkrijk, vulde mijn hart écht.”
Al op de middelbare school leefde er een verlangen in Harrolds hart om iets te betekenen voor jongeren door middel van sport. Maar toen had hij nog geen idee dat dit door God was geplant. Pas tegen het einde van zijn studie, toen hij een bewuste keuze had gemaakt om Jezus te volgen, kwam alles samen. “Ik studeerde sportmanagement, en daarbij kijk je naar hoe je sport kunt gebruiken om maatschappelijke doelen te behalen. Er gingen in die tijd allerlei deuren dicht, waardoor God me uiteindelijk naar die ene deur leidde van Hem dienen in Brazilië. Nu mag ik voetbal gebruiken om het Evangelie te verspreiden. Een maatschappelijk doel van mij is dat iedereen Jezus mag kennen!”
Bijna iedere dag bezoekt Harrold de favela’s waar hij voetbalt met kinderen van zes tot dertien jaar oud. Na het potje deelt hij een verhaal uit de Bijbel met hen. “Het is vaker gebeurd, maar ik kan me nog een specifiek moment herinneren waarop jongens van een jaar of achttien achter het doel hingen onder invloed van drugs. Dan kijk je weer naar die kinderen en denk je: als God niet ingrijpt, dan hebben zij dezelfde toekomst. Want ieder pad in de favela’s leidt naar hetzelfde. Dat was een moment waarop ik besefte: het is zo belangrijk dat de naam van Jezus hier verkondigd wordt.”
Er zijn gelukkig bij het project waar Harrold werkt ook al vele getuigenissen bekend van hoe God heeft ingegrepen in de levens van kinderen en hen heeft doen opgroeien onder Zijn liefde. “Dat is ook wat het verlangen in mij verder aanwakkerde, en wat een diepe vervulling geeft”, zegt Harrold. Alsnog was de keuze om voor langere periode naar Brazilië te vertrekken geen makkelijke. “Je laat wel je leven, je familie en je vrienden achter.” Maar ook daarin was God dichtbij, en kreeg Harrold de nodige bemoediging en bevestiging om de sprong te wagen.
Hij kreeg bijvoorbeeld de tekst uit Markus 10, waar Jezus zegt: “er is niemand die huis of broers of zusters of vader of moeder of vrouw of kinderen of akkers verlaten heeft omwille van Mij en om het Evangelie, of hij ontvangt honderdvoudig, …” (vers 29 en 30)
“Het gaat natuurlijk niet om het ontvangen”, legt Harrold uit, “maar om Gods glorie. En dit gaf de rust dat God ons ook wil zegenen in het achterlaten van dingen.”
Terug in Brazilië zal Harrold het voetbalproject weer oppakken, en met de kennis vanuit zijn opleiding ook zo inrichten dat hij het kan overdragen wanneer God hem en zijn verloofde ergens anders heen leidt. Hem volgen is het grote avontuur dat ze blindelings aangaan. “Gebed is het allerbelangrijkst, en daarnaast moet je goed kijken welke deuren God opent en sluit in je leven. In de meeste gevallen krijg je geen briefje uit de hemel.”
God leidt met name door ervaringen en omstandigheden. Een korte tijd meewerken aan een project in het buitenland ter oriëntatie kan daar volgens Harrold een belangrijke rol in spelen. Ben jij nieuwsgierig geworden? Bekijk hier de mogelijkheden: